KRZEM, KRZEMIONKA

Należy do niezbędnych pierwiastków śladowych. Odgrywa szczególną rolę w procesie przemiany lipidów (tłuszczów).
Jego nadmiar może powodować zaburzenia i wywoływać objawy chorobowe. Szkodliwe działanie krzemu polega na pobudzeniu nadmiernego rozrostu tkanki łącznej w płucach i innych rodzajów tkanek, prowadząc do ich włóknienia.
Krzem ulega rozpuszczeniu w płynach ustrojowych, działając jak trucizna komórkowa. Po dostaniu się do płuc w postaci pyłu przechodzi do krwi jako koloidalny kwas krzemowy.
Zakłady wodociągowe nigdy nie usuwały z wody związków chemicznych i nie będą tego robiły, bo żadna z tradycyjnych metod jej oczyszczania nie jest w stanie tego uczynić.

Choroby:

– Krzemica. Zatruwanie płuc pyłem krzemowym postępuje wolno. W dalszej jednak kolejności zostają uszkodzone także inne narządy m. in. system naczyniowy serca, oraz występują zmiany we krwi, w układzie moczowym i żołądkowo-jelitowym (trawiennym).

– rozrost tkanki łącznej w płucach i jej włóknienie,
działanie toksyczne na komórki, działanie toksyczne na system naczyniowy serca, zmiany:
– we krwi,
– w narządach moczowych,
– w przewodzie pokarmowym (żołądkowo-jelitowe).